و چون خواجه جلال الدين طاهر از اكابر ممالك بدها و كياست و ذكا و كفايت و راى صايب و حدس « 1 » ثاقب و تعمّق انظار و تدنّق « 2 » افكار مستثنى « 3 » و مرجوع « 4 » اليه است و در فن سياقت كه مدار جمع و خرج مملكت بر انست و رونق كارخانهء سلطنت « 5 » از استعمال آن تصانيف كتب « 6 » كرده و تامل بليغ او بتنوّع اقسام ( * ) و تشعب « 7 » ضماير مسرى و مفضى گشته مستوفيان زمان سر بر خطّ تلمّذ « 8 » او نهاده‌اند و از فرايد فوايد انفاس ( * ) و انقاس او « 9 » اقتباس انواع مهارت و حذاقت كرده و او بزرگ منقبت علمى را با فضيلت عملى منضم گردانيده و خداىترسى و امانت و ديانت و راست قولى و درست قلمى و كم‌طمعى را مزين و مجلّى اوضاع خويش ساخته « 10 » و در تقويت مستحقان « 11 » و تربيت مستعدان « 12 » باقصى « 13 » غايات ارباب « 14 » اجتهاد رسيده و مطمح‌نظر و مسرح فكر حصول مراضى حضرت الهى تعالى شانه كه موجب خشنودى « 15 » ماست داشته لا جرم بسيورغاميشيهاى « 16 »

--> ( 1 ) - ج : فكر . ( 2 ) ج : تدقيق . ( 3 ) پ : مسند ، ث : حذف شده . ( 4 ) پ ج : مشار . ( 5 ) ث : حذف شده . ( 6 ) پ ج : حذف شده . ( * 7 ) ت : حذف شده . ( 8 ) پ : تقلّد ، ج : فرمان و تلمّذ . ( * 9 ) ب : و انفاس او ، پ : حذف شده ، ت : و انفاس ، ث : انفاس او ، ج : وانياس او . ( 10 ) پ ج : كردانيده ( 11 ) پ : مستعدان . ( 12 ) پ : مستحقّان . ( 13 ) پ : باقضى ، ت : باقاصى . ( 14 ) پ : حذف شده . ( 15 ) ت : رضاء . ( 16 ) پ : سيورغاميشهاى ، ث : سيورغاميشهاي